Inne wersje SFP
Oryginalny Strengthening Families Program (SFP) został opracowany przez dr Karol Kumpfer i współpracowników na Uniwesytecie w Utah (USA) w 1983 roku dzięki środkom finansowym Narodowego Instytutu ds. Nadużywania Narkotyków (NIDA). Inni naukowcy opracowali adaptacje SFP przeznaczone dla różnych grup odbiorców. Pośród nich wyróżnia się krótsza, złożona z 7 sesji wersja dla młodzieży w wieku 10 – 14 lat (SFP10-14) opracowana (również dzięki funduszom NIDA) przez dr. Virginię Molgaard i dr. Kumpfer.
Oryginalny Program Wzmacniania Rodziny (SFP) obejmuje nie tylko rodziców lub dzieci osobno, ale całą rodzinę. Powstał on specjalnie, jako strategia profilaktyki selektywnej, dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat z grup wysokiego ryzyka, związanego z nadużywaniem substancji psychoaktywnych przez rodziców. Oryginalny program SFP ma na celu rozwijanie u dzieci, zachowań prospołecznych, zdrowia psychicznego oraz poprawę ocen szkolnych, a także ograniczenie agresji, gwałtownych zachowań i używania środków odurzających.
SFP wzmacnia czynniki ochronne poprzez poprawę stosunków rodzinnych, rozwijanie umiejętności wychowawczych oraz u dzieci - umiejętności społecznych i życiowych. SFP został zaadaptowany dla rodzin czarnoskórych mieszkańców USA, rodzin pochodzenia Hiszpańskiego, Azjatyckiego, z wysp Pacyfiku, i rodzin Indiańskich a także rodzin wiejskich oraz rodzin z dziećmi w okresie wczesnej adolescencji. Chociaż pierwotnie, SFP stworzony został dla rodzin, w których rodzice nadużywają alkoholu i narkotyków, program ten jest szeroko stosowany również w rodzinach gdzie rodzice nie są uzależnieni.
Oryginalny SFP obejmuje trzy czternastotygodniowe kursy: Trening dla Rodziców, Trening Umiejętności dla Dzieci oraz Trening Umiejętności Życiowych dla Rodziny. Rodzice uczą się jak kształtować pożądane zachowanie u dziecka poprzez poświęcanie mu uwagi i nagradzanie, jasną komunikację, skuteczną dyscyplinę, edukację na temat substancji psychoaktywnych, rozwiązywanie problemów oraz ustalanie zasad. Dzieci uczą się skutecznej komunikacji, rozumienia uczuć, umiejętności społecznych, rozwiązywania problemów, opierania się presji rówieśników, konsekwencji wynikających ze stosowania używek oraz podporządkowania się zasadom ustalonym przez rodziców. W drugiej godzinie rodzina bierze udział w strukturalizowanych zajęciach, ćwiczy zabawy terapeutyczne dla dzieci, prowadzi spotkania rodzinne, uczy się efektywnie komunikować, ćwiczy skuteczną dyscyplinę, wzmacnia pozytywne zachowania w każdym członku rodziny oraz planuje wspólnie zajęcia rodzinne. W SFP są twórczo wykorzystywane różnego rodzaju wzmocnienia, jak drobne upominki za obecność na zajęciach, dobre zachowanie dzieci oraz wykonanie prac domowych.
Dodatkowe informacje na temat oryginalnego SFP oraz innych jego wersji można znaleźć na stronie www.strengtheningfamiliesprogram.org.